Η ΦΟΝΙΣΣΑ ολοκληρώνει το μακρύ ταξίδι της, τον Νοέμβριο, στο Ηράκλειο.

Δύο τελευταίες παραστάσεις το Σάββατο 7 και το Σάββατο 14 Νοεμβρίου στο Θέατρο Κρήτης

«Η φόνισσα / Της ώρας κυνηγητόν» μετά τη μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία που σημείωσε όπου κι αν παίχτηκε τους προηγούμενους μήνες, ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσει το φιλοθεάμον κοινό της Κρήτης, με δύο παραστάσεις για όσους δεν πρόλαβαν ως τώρα να κοινωνήσουν -θεατρικά- τον περίτεχνο λόγο του Παπαδιαμάντη μέσα από μια λιτή και ουσιαστική σκηνοθετική προσέγγιση που αναδεικνύει την παντοδυναμία του λόγου και του ερμηνευτή.

Ουζερί του Τερζάκη: Aπό το 1978 σε ένα ήσυχο, γραφικό σοκάκι του Ηρακλείου δίπλα στο λιμάνι, το εστιατόριο που προσφέρει γεύσεις γνήσιες, αυθεντικές, προερχόμενες από τη μακραίωνη Κρητική παράδοση, με αγνά υλικά και πολύ μεράκι.


«Η φόνισσα» (1903) κατέχει, κατά γενική ομολογία, ξεχωριστή θέση στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911) και κατ’ επέκτασιν στα ελληνικά γράμματα. Ξεχωριστή και με τις δύο σημασίες της λέξεως: ιδιαίτερη και εξέχουσα.

Η παράσταση αυτή βυθίζεται εξ αρχής στον έξοχο λόγο του συγγραφέα, διατηρώντας την αρχική μορφή του στην καθαρεύουσα (αφηγηματικά μέρη) και στην ομιλούσα γλώσσα της εποχής (διαλογικά μέρη). Ακολουθεί τον άξονα του «πνίχτη» σε μια υπόγεια ψυχολογική διερεύνηση μιας αλλοτινής «σίριαλ κίλερ» που θέλει να λυτρώσει (;) τον φτωχό κόσμο από τα κορίτσια και τις δυσβάσταχτες υποχρεώσεις που αυτά «γεννούν» άμα τον έρχομό τους στη γη.
Η παράσταση εστιάζει στο τελευταίο μέρος της νουβέλας -μετά τα πρώτα εγκλήματα της γραίας Χαδούλας με τα αποφασιστικά χέρια!- και στην καταδίωξη που οι αρχές της νήσου Σκιάθου αλλά και οι τύψεις - ενοχές επιφυλάσσουν στο παραβατικό κεντρικό πρόσωπο. «Της ώρας κυνηγητόν» όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο συγγραφέας στο κείμενο και υιοθετείται εδώ ως υπότιτλος της παράστασης.

Η σκηνοθετική βούληση επικεντρώνεται στην ανάδειξη της σκηνικής λιτότητας και της ερμηνευτικής εγκράτειας ως προς τα κορυφαία εκφραστικά μέσα της υποκριτικής τέχνης μέσα από ένα πρόσωπο που αφηγείται ανάγλυφα όλες τις φωνές του εκτενούς αποσπάσματος. Η πολύμηνη εργασία στον λόγο δύναται να συνδράμει τη φαντασία του θεατή στη συμπλήρωση των εικόνων και στην υποδοχή έντονων συναισθημάτων της ελλιπούς δράσης. Η ανοιξιάτικη ελληνική φύση πρωταγωνιστεί με την παραγωγή ήχων από την ηθοποιό και τα υποστηρικτικά τεχνικά μέσα εξανεμίζονται στο δρων σώμα που πάσχει και συμπάσχει με το αποτρόπαιο του λόγου, το οποίο λειτουργεί και αυτοαναφορικά (ως τραύμα). Άλλωστε, η επί σκηνής αφηγήτρια «προσομοιάζει» με την ψυχή της πρώτης δολοφονηθείσας κόρης από την ίδια τη Φραγκογιαννού.

Συντελεστές
Κείμενο: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Φοινίτσης
Αφήγηση: Ράνια Πλατάκη
Κοστούμι - σκηνικά αντικείμενα: Εύη Καμπουράκη
Επιμέλεια κίνησης: Μικαέλα Κεφαλογιάννη
Φωνητική διδασκαλία: Κωνσταντίνα Πάλλη
Φωτογραφίες: Γιώργος Καβουτσιώτης, Χρήστος Τσουμπλέκας

Παραγωγή: Ενοδία

Παραστάσεις:
Σάββατο 7 Νοεμβρίου και Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026 στις 20:30 στο Θέατρο Κρήτης (Καπετάν Χαραλάμπη 1, έναντι Πάρκου Θεοτοκόπουλου, Ηράκλειο)
Διάρκεια παράστασης: 90´
Γενική είσοδος: 15€ / Μειωμένο εισιτήριο: 12€
κρατήσεις: 6976331107