Είδα σήμερα ένα ντοκιμαντέρ… Ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ, σχετικό με τους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στο Ηράκλειο.
Μπορεί να μην είχε την γκλαμουριά που έχουν ανάλογα ντοκιμαντέρ γνωστών δημοσιογράφων που κατά καιρούς προβληθεί στα μεγάλα κανάλια, την τόσο δραματοποιημένη «παράσταση», αλλά είχε όμως τα ίδια μάτια να σε κοιτούν με ένα τεράστιο «ΓΙΑΤΙ» μέσα τους, την ίδια απόγνωση κάποιων ανθρώπων, που για διαφορετικούς λόγους αναζήτησαν στην γη μας ένα καλύτερο μέλλον. Και είναι οι «ξένοι» που ευθύνονται για όλα της μοίρας μας...
Είδα παιδιά αλλά και μεγαλύτερους ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες, Ευρωπαίους και Ασιάτες, Αφρικανούς, μουσουλμάνους… όλοι με μια φωνή να σου λένε «Μην με φωνάζεις ξένο». Ειδικά όμως τα παιδιά… σε κοιτάζουν από την οθόνη σου και σε τσακίζουν…
Δεν γνωρίζω αν εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές έτυχε να το δεις πουθενά. Αν όχι, ψάξε το, αναζήτησέ το. «Μην με φωνάζεις ξένο». Δυστυχώς δεν γνωρίζω ούτε που θα το βρεις. Ίσως στην Αναπτυξιακή Ηρακλείου (http://www.anher.gr/).
Αξίζει πάντως η αναζήτηση, ειδικά αν έχεις τη δυνατότητα να το δείξεις στα δικά σου παιδιά. Στα παιδιά τα οποία θα μεγαλώσουν μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Και που ή θα τα μάθουμε να συμβιώνουν με όλους τους ανθρώπους, ή θα κάνουμε να μαραζώσουν στην ρατσιστική τους εμπάθειας.
«Μην με φωνάζεις ξένο»
Η αφήγηση είναι του Αχιλλέα Κυριακίδη, η δημοσιογραφική έρευνα του Παναγιώτη Μαυρίδη, το μοντάζ του Μιχάλη Γαλανάκη, η φωτογραφία του Φίλιππα Οικονόμου, το σενάριο και η σκηνοθεσία του Λευτέρη Χαρωνίτη.
Την οργάνωση της παραγωγής, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος Dialogue Between New Citizens, έκανε η Δήμητρα Καμπέλη, υπεύθυνη επικοινωνίας της Αναπτυξιακής Ηρακλείου.
