Ουζερί του Τερζάκη

Μην υπολογίζετε χωρίς τον Λαμπρινό


Γράφει ο Μανόλης Φούμης

Λέγεται ότι όταν κάνουμε σχέδια, ο Θεός γελάει. Και είναι πολύ σωστή η ρήση.
Αυτό φυσικά δεν μας εμποδίζει από το να ονειρευόμαστε, να βάζουμε στόχους και να προσπαθούμε να τους πετύχουμε. Και στο Δήμο Ηρακλείου, αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση...

Παρά το ότι οι δημοτικές εκλογές είναι ακόμα μακριά - Σεπτέμβριο του '19 εκτός απροόπτου - και παρά το ότι δεν είναι ακόμα 100% ξεκάθαροι οι όροι του παιχνιδιού, με βασικό ερωτηματικό το εκλογικό σύστημα που θα ισχύσει, οι υποψήφιοι, υποψήφιοι Δήμαρχοι κάνουν τα πλάνα τους, καταστρώνουν τα σχέδιά τους, πραγματοποιούν τις επαφές τους.

Η εκδήλωση κοπής της πίτας της παράταξης του τέως Δημάρχου Γιάννη Κουράκη, με τις πολλές απουσίες και την αμφιλεγόμενη, άκρως πολιτική δήλωση για την παρουσία του στην τοπική πολιτική σκηνή, αναζωπύρωσε τις όποιες συζητήσεις. Η ονοματολογία εξακολουθεί να φουντώνει, τα σενάρια για τον Δήμο δίνουν και παίρνουν, οι συζητήσεις ανάβουν.

Βασικό ερώτημα - κοινός παρονομαστής σε όλες τις υποθέσεις, το τι θα κάνει τελικά ο νυν Δήμαρχος Βασίλης Λαμπρινός. Θα είναι ξανά υποψήφιος, ή όχι;

Ε λοιπόν, ο Βασίλης Λαμπρινός κατά την ταπεινή μου άποψη, φυσικά και θα είναι ξανά υποψήφιος Δήμαρχος. Και όχι μόνοι επειδή ο ίδιος το έχει δηλώσει. Αλλά γιατί αυτό γίνεται αυτονόητο, αν "διαβάσουμε" τα σημάδια!

Έχοντας περάσει μια εφιαλτική πρώτη 2ετία στο Δήμο Ηρακλείου με χίλια δυο προβλήματα που προήλθαν κυρίως από εξωγενείς παράγοντες, κατάφερε τους τελευταίους μήνες να δείξει ότι η Δημοτική Αρχή έχει βρει ένα βηματισμό. Όχι σε άριστο επίπεδο, αλλά υπάρχει πλέον πολύπλευρη δράση και μια κάποια δυναμική. Ορισμένα προβλήματα φυσικά και παραμένουν, με την ευθύνη να βαρύνει και τα ίδια τα στελέχη της με ορισμένες άστοχες ενέργειες - βλέπε για παράδειγμα τον δικαιολογημένο θόρυβο γύρω από την κοπή των δένδρων στο κέντρο της πόλης, που επισκιάζουν μια από τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις που έχουν γίνει ποτέ στο Ηράκλειο.

Αυτά όμως δεν μπορούν - και δεν νομίζω ότι πρέπει - να σταθούν εμπόδιο στο να διεκδικήσει ο Βασίλης Λαμπρινός μια δεύτερη θητεία, με σκοπό να ολοκληρώσει ό,τι έχει (ή πρόκειται να) αρχίσει. Κι αυτή η υποψηφιότητα Λαμπρινού, οπωσδήποτε θα "φρενάρει" τα σχέδια αρκετών επίδοξων μνηστήρων του δημαρχιακού θώκου.
Γιατί ο Βασίλης Λαμπρινός, με τις όποιες πολιτικές του αδυναμίες (πολλές εκ των οποίων οφείλονται στον ήπιο και ευγενικό του χαρακτήρα) είναι ένας άνθρωπος που εμπνέει σεβασμό και αποτελεί υπολογίσιμο αντίπαλο. Κι έπειτα από ενάμιση χρόνο, εάν φυσικά συνεχίσει να ανεβάζει στροφές και καταφέρει να αποφύγει τις όποιες μελλοντικές παγίδες παρουσιαστούν - αν σταματήσει δηλαδή η δημοτική αρχή να δέχεται αυτογκόλ - θα μπορεί και σοβαρό απολογισμό έργου να κάνει και νέα προοπτική για το Ηράκλειο να παρουσιάσει.

Σε κάθε περίπτωση, το 2018 θα είναι πλούσιο από πολιτικό παρασκήνιο. Αυτό το μοναδικό αλατοπίπερο της τοπικής πολιτικής σκηνής, θα μας δώσει αρκετές φορές τη δυνατότητα να σεναριολογήσουμε.
Καλά να είμαστε μόνο, γιατί είπαμε, όταν κάνουμε σχέδια κάποιος γελάει εκεί ψηλά!