Γράφει ο Μανόλης Φούμης
Μια γενιά που είτε το θέλετε είτε όχι, μεγαλώνει και ζει την δική της καθημερινότητα, μέσα σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Με πολλά παιδιά από άλλες χώρες, άλλες θρησκείες, άλλες κουλτούρες (που είναι όμως πρόθυμα συμμετέχουν στην Ελληνική παιδεία και να μάθουν την Ελληνική ιστορία και την Ελληνική παράδοση). Είναι τραγικό να δημιουργείτε στα ίδια σας τα παιδιά συνθήκες αποστροφής για αυτούς με τους οποίους περνάνε περισσότερο χρόνο μαζί, απ' ότι με εσάς τους ίδιους.
Μπορεί να μισείτε τους ξένους. Δικαίωμά σας. Γιατί μπολιάζετε όμως τα παιδιά σας με αυτό το μίσος; Δεν καταλαβαίνετε ότι τους κάνετε κακό; Πως τα κάνετε δυστυχισμένα; Πως ακόμα κι αυτά τα ίδια, τα δικά σας παιδιά, τρομάζουν όταν σας βλέπουν εκτός εαυτού να ουρλιάζετε στους συμμαθητές τους;
Και πως ταυτόχρονα, κάνετε δυστυχισμένα και αυτά τα «άλλα» παιδιά. Τα ξένα, που δεν φταίνε σε τίποτα...
Μέχρι την 25η Μαρτίου, ξανασκεφτείτε το αν θέλετε... Είναι αδικία. Και την αδικία, όπως λέγαν οι παλιοί, οι ένδοξοι προγονοί μας, οι Έλληνες ντε, δεν την θέλει ούτε ο Θεός!
Μπορεί να μισείτε τους ξένους. Δικαίωμά σας. Γιατί μπολιάζετε όμως τα παιδιά σας με αυτό το μίσος; Δεν καταλαβαίνετε ότι τους κάνετε κακό; Πως τα κάνετε δυστυχισμένα; Πως ακόμα κι αυτά τα ίδια, τα δικά σας παιδιά, τρομάζουν όταν σας βλέπουν εκτός εαυτού να ουρλιάζετε στους συμμαθητές τους;
Και πως ταυτόχρονα, κάνετε δυστυχισμένα και αυτά τα «άλλα» παιδιά. Τα ξένα, που δεν φταίνε σε τίποτα...
Μέχρι την 25η Μαρτίου, ξανασκεφτείτε το αν θέλετε... Είναι αδικία. Και την αδικία, όπως λέγαν οι παλιοί, οι ένδοξοι προγονοί μας, οι Έλληνες ντε, δεν την θέλει ούτε ο Θεός!
