Γράφει ο Μανόλης Φούμης
Που το θυμήθηκα… Ανδρέας Παπανδρέου στις δόξες
του. Ο τελευταίος – όπως αποδείχτηκε – των μεγάλων λαοπλάνων. Των μεγάλων
πολιτικών παραμυθάδων. Προσπάθησαν αρκετοί να τον μιμηθούν, χωρίς κανείς να τα
καταφέρει , βλέπετε το άσπρο – μαύρο δεν γίνεται εύκολα…
Άκουγα τις τελευταίες δηλώσεις του
Πρωθυπουργού κι εντυπωσιάστηκα το ομολογώ.
Και τι δεν είπε ο Πρόεδρος…
Τέρμα οι ένα σωρό φόροι στα ακίνητα. Από το
2014, ένας και μόνο φόρος – για να μην μπερδευόμαστε – ενώ μειώνεται το χαράτσι
κατά 15% παρακαλώ πολύ!
Θα εξεταστεί η μείωση στον ΦΠΑ της εστίασης,
ενώ υπάρχει σε ετοιμότητα και νέο σχέδιο για κούρεμα του – βιώσιμου κατά τα
άλλα – χρέους της χώρας μας!
Θα εφαρμοστεί νέο φορολογικό σύστημα «για να
επιβαρύνονται όλοι πιο δίκαια».
Για finale,
το καλύτερο: «Σε λίγο η Ελλάδα, δεν θα εξαρτάται από μνημόνια».
Από το μυαλό μου καθώς τα άκουγα όλα αυτά τα
θαυμάσια, πέρασε η σκέψη «πες τα Πρόεδρε, για να καταλαβαίνουν μερικοί
αχάριστοι Έλληνες, σε τι χώρα ζούμε και τι καμάρια μας κυβερνάνε».
Είπε κι άλλα, είπε πολλά και καλά, όπως το ότι
«…φέτος είναι δύσκολη χρονιά, γιατί αντιμετωπίζονται όλες οι αστοχίες των
προηγούμενων ετών» (αυτό βέβαια κάπου το έχω ξανακούσει) αλλά και ότι «ολοκληρώνονται
όλες οι μεταρρυθμίσεις που θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και δεκαετίες» (κι αυτό
κλεμμένο μου φαίνεται) αλλά και ότι «Δεν σας λέω ότι τα δύσκολα πια πέρασαν, σας
λέω, όμως, ότι οι θυσίες πιάνουν τόπο» (ειδικά το τελευταίο αν το google-άρεις θα βρεις 17.975.568.636 αποτελέσματα).
Οφείλω πάντως να εξομολογηθώ την αμαρτία
μου: Για μια στιγμή ξεχάστηκα και ήμουν έτοιμος να βγω στο δρόμο…
Να σταματήσω σε μια τράπεζα για ένα
Πασχαλινο-δάνειο στα γρήγορα, να φορτώσω την οικογένεια στη καινούργια Καγιέν
που θα είχα αγοράσει και να φύγουμε για Πάσχα σε… σαλέ στις Άλπεις (μην
παραξενεύεσαι, στις Άλπεις θέλω να πάω – ας το έκανε το διάγγελμα παραμονές
Χριστουγέννων να ήμουν in).
Βέβαια για να είμαστε και δίκαιοι, ο
Πρωθυπουργός δεν αναφερόταν στο ΤΩΡΑ, αλλά στο ΑΥΡΙΟ.
Οπότε όταν το συνειδητοποίησα, είπα να κάνω
λιγάκι υπομονή. Τι στο καλό, νέοι είμαστε, έχουμε όλη τη ζωή μπροστά μας.
Άλλωστε, κι αύριο η τράπεζα είναι ανοικτή!
