Η Θάτσερ δεδικαίωται;

Γράφει ο Μανόλης Φούμης

Μια από τις πλέον ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες του περασμένου αιώνα, η Σιδηρά Κυρία της Βρετανίας – και όχι μόνο – προκαλεί αντιδράσεις ακόμα και με το θάνατό της.

Μεσίστιες οι σημαίες και κηδεία με τιμές ανάλογες της λαίδης Ντι και της βασιλομήτορος Ελισάβετ από τη μια – όχι όμως και τιμές αρχηγού κράτους – party για να εορταστεί ο θάνατός της από την άλλη.

Μεγάλη μεταρρυθμίστρια για τους Financial Times, διχαστική στο θάνατο όπως και στη ζωή για την Independent, γυναίκα που έσωσε τη Βρετανία για τη Daily Mail, γυναίκα που δίχασε ένα έθνος για τη Daily Mirror. Μια φωτογραφία χωρίς λόγια, τα πρωτοσέλιδα της Daily Telegrapgh και των Times.

Η κόρη του μπακάλη, η για 11 χρόνια Πρωθυπουργός, η πολιτικός που κέρδισε τρεις εκλογικές μάχες, εφάρμοσε μια από τις πλέον σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές με σκοπό να αναδείξει ξανά τον ηγετικό ρόλο της Μεγ. Βρετανίας διεθνώς.

Έχει στο ιστορικό της πολλές περικοπές, ανάμεσά τους και εκείνη της κατάργησης της δωρεάν χορήγησης γάλατος σε παιδιά 7 – 11 ετών, ήταν πολέμιος της Σοβιετικής Ένωσης (από Σοβιετικό δημοσιογράφο προέκυψε το «Σιδηρά Κυρία»), φίλη του δικτάτορα της Χιλής Πινοσέτ, πολύ κοντά ιδεολογικά στον Ρ. Ρήγκαν, λάτρεις των νούμερων στα οικονομικά.

Έριξε τον πληθωρισμό αυξάνοντας τα επιτόκια, αλλά ταυτόχρονα εκτίναξε την ανεργία.

Κοντραρίστηκε με τα συνδικάτα, δεν επηρεάστηκε από την 12μηνη απεργία των ανθρακωρύχων, ιδιωτικοποίησε πολλές δημόσιες επιχειρήσεις, περιέκοψε παροχές (το ’85 μάλιστα το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αποφάσισε να μην την ανακηρύξει επίτιμο διδάκτορα, όπως έγινε με όλους τους Βρετανούς Πρωθυπουργούς που ήταν απόφοιτοί του), συρρίκνωσε το κράτος πρόνοιας, στόλιζε η ίδια το φυλάκιο των αστυνομικών της τα Χριστούγεννα, επέζησε από χτύπημα του IRA, έκανε πόλεμο με την Αργεντινή (ούτε συλλυπητήριο τηλεγράφημα δεν έστειλαν), αντιτάχτηκε στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση, στη συνένωση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας, χαρακτήρισε τον Νέλσον Μαντέλα «τρομοκράτη» και τόσα άλλα…

Μερικές από τις ατάκες της που έμειναν στην ιστορία:

- Το να είσαι ισχυρός είναι σαν να είσαι κυρία. Αν πρέπει να δηλώσεις ότι είσαι, δεν είσαι.
- Εάν δίνεις προσοχή στην κοινή γνώμη και στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, τότε δεν κυβερνάς, αλλά υπακούς.
- Είμαι εξαιρετικά υπομονετική, με την προϋπόθεση ότι στο τέλος θα περάσει το δικό μου.
- Θυμήσου μια μέρα στο τέλος της οποίας ήσουν πολύ ικανοποιημένος. Δεν ήταν μια μέρα που ξάπλωνες από εδώ κι από εκεί, χωρίς να κάνεις τίποτα, αλλά μια μέρα που είχες να κάνεις τα πάντα και τα έβγαλες πέρα.

Σε κάθε περίπτωση, η Σιδηρά Κυρία που σημάδεψε ποικιλότροπος τη διεθνή πολιτική σκηνή, ανήκε στην κατηγορία των ανθρώπων που είτε λατρεύεις, είτε μισείς. Μέση λύση δεν υπάρχει.

Έτσι όμως δεν γίνεται πάντα με τις σπουδαίες προσωπικότητες;