Του Μανόλη Φούμη
Και ναι: Είναι γεγονός: Επιτέλους ξεκινήσαμε!
Και ναι: Είναι γεγονός: Επιτέλους ξεκινήσαμε!
Μία εταιρία – κολοσσός, η Petroleum Geo –
Services (PGS για τους μυημένους), θα αναλάβει τις σεισμικές έρευνες
στην Κρήτη για την ανεύρεση των περιβόητων κοιτασμάτων πετρελαίων και
φυσικού αερίου.
Και να τα δελτία τύπου και να οι επίσημες ανακοινώσεις και να τα πανηγύρια, οι χαρές κι όλα τα ωραία, το ηθικό αναπτερώνεται...
Ok, μέχρι εδώ όλα καλά... Όλοι το
θέλαμε, όλοι το απαιτούσαμε, ακούγαμε διακεκριμένους καθηγητές να
επιχειρηματολογούν με σοβαρότητα για τον κρυμμένο μας πλούτο και λέγαμε
«γιατί εμείς αργούμε βρε αδερφέ; Ποιο μάγκες είναι οι Κύπριοι, που με
συνοπτικές διαδικασίες γίνονται Εμίρηδες;»
Επειδή όμως είμαστε και λαός των άκρων,
από την κατήφεια και τη μιζέρια που μας έφεραν τα σχεδιαζόμενα νέα
μέτρα, οι μειώσεις και τα χαράτσια, περάσαμε στον υπερ-ενθουσιασμό του
«προσεχώς ζάμπλουτος»!
Ως «έθνος ανάδελφον» – όπως μας είχε
χαρακτηρίσει κι ο Αγκαλίτσας – βιαζόμαστε να γίνουμε σεΐχηδες στη θέση
των σεΐχηδων και πριν καλά – καλά δούμε το μαύρο χρυσό να αναβλύζει από
τις θαλάσσιες πετρελαιοπηγές μας, κάνουμε όνειρα για το που θα φάμε τα
ευρώπουλα.
Φέρτε καμήλες, μακριά λευκά σεντόνια μ'
αυτό το ωραίο κυκλικό που μπαίνει το κεφάλι για να κρατάει το τουρμπάνι
(και δεν ξέρω πώς το λένε), κομπολόγια, μεγάλες σκηνές αλά Καντάφι, ρολς
ρόις και χρυσά ρόλεξ για να μοιράζουμε δεξιά-αριστερά στα ταξίδια μας!
Οι ξυπόλητοι πρίγκιπες φίλοι, εταίροι και δανειστές μας, σε λίγους μήνες
θα ανήκουν στο παρελθόν! Λέμε τώρα...
Κάτι τέτοια πάντως, προσωπικά μου θυμίζουν λίγο από Κώστα Βουτσά στην κλασική ταινία του Δαλιανίδη...
Μόνο που εκεί, η μεγάλη μορφή του Ελληνικού σινεμά είχε προβλέψει happyend! Εδώ ποιος γράφει το σενάριο;