Του Μανόλη Φούμη
Λίγες μέρες μείνανε, μάτια μου γλυκά – που
λέει κι ο ποιητής.
Χριστούγεννα, μια από τις ομορφότερες εποχές
του χρόνου, ακόμα και για εμάς τους «νότιους» που τα γιορτάζουμε χωρίς τον
λευκό μανδύα του χιονιού στις πόλεις.
Οι ανάλογες διαφημίσεις ξεκίνησαν, οι πρώτες
εορταστικές βιτρίνες κάνουν δειλά – δειλά την εμφάνισή τους, τα πιτσιρίκια
προετοιμάζονται για τον Άγιο Βασίλη, οι γονείς για το πώς θα ανταπεξέλθουν στα
αυξημένα έξοδα των ημερών…
Βέβαια, τώρα θα μου πεις πώς θα τα
γιορτάσουμε εφέτος, με τόση κατήφεια και δυστυχία που υπάρχει γύρω μας… Δίκιο
έχεις.
Στατιστικά άλλωστε, τα Χριστούγεννα
συνδέονται με έξαρση σε περιστατικά κατάθλιψης και αυτοκτονιών – βλέπεις η
μοναξιά και η απελπισία σε τέτοιες περιόδους παίρνει ακόμα μεγαλύτερες
διαστάσεις.
Επειδή όμως κάποια πράγματα είναι δεδομένα
και ζητούμενο μεταξύ άλλων είναι να βρίσκουμε τη χαρά σε κάθε στιγμή αυτής της παντέρμης
ζήσης, ίσως είναι και μια καλή ευκαιρία να ανακαλύψουμε το βαθύτερο νόημα των
Χριστουγέννων και να βρούμε την αγάπη. Να δώσουμε την αγάπη.
Να αποτάξουμε τον καταναλωτικό μανδύα που μας
φόρεσαν – ή φορέσαμε αν προτιμάτε – και να δώσουμε εμείς τη διάσταση που μας
ταιριάζει.
Μπορεί να μην παίξει ρεβεγιόν σε πρώτο
τραπέζι πίστα, ταξιδάκι στο εξωτερικό με εορτοδάνειο, χλιδάτα δείπνα με
σαμπάνια και σολομό, αλλά του κερατά, μια παρέα σε σπίτι με καλούς φίλους έστω
και ρεφενέ, μπορεί να γίνει.
Αν τώρα στα πλαίσια αυτής της «χαρούμενης
ατμόσφαιράς» μπορέσουμε να βοηθήσουμε και κάποιον γείτονα, ένα σύλλογο, ή ένα
φορέα που με τη σειρά του θα δώσει χαρά έστω και σε έναν ακόμη άνθρωπο, τότε να
δεις ικανοποίηση που μπορεί να χωρέσει αυτή η ριμάδα η καρδιά!
Ας προσπαθήσουμε να αφήσουμε λιγάκι στο
περιθώριο μνημόνια, περικοπές και χαράτσια… Ας τα βάλουμε εμείς κάτω, έστω και
για λίγες μέρες.
Δύσκολο; Ναι έχεις δίκιο…
Ακατόρθωτο; Όχι βέβαια!
Σε κάθε περίπτωση, μια προσπάθεια αξίζει να
γίνει…
ΣΗΜ.: Τώρα θα μου πεις «ρε φίλε, εγώ έχασα τη
δουλειά μου, τι π@#$ριες για γλέντια και χαρές μου λες;» και θα ‘χεις δίκιο.
Όπως επίσης και θα ‘χεις δυο επιλογές: Το
αφήνεις να σε βάλει από κάτω, ή σηκώνεσαι και το παλεύεις. Τρίτη δεν υπάρχει!
Πώς το έλεγε η Σκάρλετ Ο’Χάρα, αλλά κι οι
δικοί μας 2002GR; Αύριο, ξημερώνει μια άλλη μέρα. Μπορεί και να είναι
καλύτερη!
