Το Λιοτρίβι

Θέλω να γίνω Κρητικιά.

Της Σεμίνας Διγενή
Νάτη πάλι η Κρήτη στη ζωή μου... Είχα τόσον καιρό να τη δω και τώρα που ζω ξανά μαζί της, έχω τρακ ερωτευμένης.
Όλα μ αρέσουν εδώ και πιο πολύ ο ήχος των ανθρώπων. Πρέπει νάναι εκατοντάδες τα ρεπορτάζ σε τηλεόραση, εφημερίδες, περιοδικά και ραδιόφωνο, που έχω κάνει γι αυτήν, τόσα χρόνια..
Εδώ και οι δικοί μου Κρητικοί, ένας βοσκός ο Γιάννης στο Μυλοπόταμο, η Λούσυ με τον Στέλιο στο Ρέθυμνο, ο Κούνδουρος στον Άγιο Νικόλα, ο Μιχάλης με τη Ρένια και τον Μανώλη στα Χανιά, ο Σκουλάς στ Ανώγεια, η Εύα στο Ηράκλειο, αλλά και η Ράνια κι η Μαρία, ο  Σμαραγδής,  ο Ψαραντώνης,  ο Κονταρός,  ο Ρος Ντέιλι..

Ο Μάνος Κατράκης μου μιλούσε με πάθος για την Κρήτη, παρασυρόταν σε παιδικές  αναμνήσεις από το Καστέλι Κισσάμου, χαιρόταν τόσο πολύ που θα έπαιζε στην ταινία για τον Βενιζέλο. Αυτός μ έκανε να την λατρέψω, στη διάρκεια μιας συνέντευξης που μου είχε δώσει για την Ελευθεροτυπία. Ωσπου την ανακάλυψα μόνη μου, μέσα από τους ανθρώπους και τις ιστορίες της.
Όταν είμαι στην Κρήτη, είμαι μαγεμένη. Δε θέλω να μιλήσω για τίποτε άσχημο σήμερα.
Είμαι δικιά της.