Δύο
μοναχοί έπλεναν τις κούπες τους στο ποτάμι, όταν είδαν έναν σκορπιό να
πνίγεται. Ο ένας μοναχός, αμέσως τον άρπαξε και τον άφησε δίπλα στην
όχθη. Κατά την διάρκεια, ο σκορπιός τον τσίμπησε....Καθώς συνέχισε να
πλένει την κούπα του, ο σκορπιός και πάλι έπεσε στο νερό... Ο μοναχός
και πάλι τον έσωσε, ενώ ο σκορπιός και πάλι τον τσίμπησε....Ο άλλος
μοναχός τον ρώτησε «αδελφέ μου, γιατί συνεχίζεις να τον σώζεις, αφού το
γνωρίζεις ότι είναι στην φύση του σκορπιού να τσιμπάει;»...
«Διότι είναι στην δική μου φύση να σώζω», απάντησε ο μοναχός.
klik http://aimatocritis.blogspot.com/2011/08/blog-post_09.html